zondag 27 november 2011
maandag 21 november 2011
woensdag 16 november 2011
Jeugdherinneringen maken deel 2
Zo reis ik met de meiden ‘zo af en toe’ eens op een gewone doordeweekse dag van het diepe zuiden naar het hoge noorden. Een reis waarvoor we uit en thuis ruim 4 uur in de auto zitten. Vandaag nog wat langer, want Joris hebben we bij opa en oma gebracht om te logeren.
Dan hebben wij zo de gewoonte om een uitgebreide lunchstop te houden. Langs de A6 tussen Almere en Lelystad zit in beide richtingen een restaurant langs de weg wat bij lange na niet te vergelijken valt met de gemiddelde uitgebreide superstore van de S.hell, AC restaurant, v.d V.alk (kers in appelmoes) of ons geliefde M.C.
Hier zit een restaurant waarbij het hele halve interieur te koop is, inclusief nog een winkeltje met de schattigste knuffeltjes, mooie kookboeken, luisterboeken en luistercd’s en een gedeelte van de collectie van Willow Tree.
Enniewee, wij hebben dus de goede gewoonte om daar een langdurige stop te houden voor de lunch. Een fijn moment met beide meiden, of met één van hen als ik de reis slechts met één dochter onderneem. Pareltjes in ons moeder-dochter zijn.
dinsdag 15 november 2011
Jeugdherinneringen maken
Het hoort erbij. Met de meiden deed ik het. Nu met Joris ook.
Samen pepernoten bakken.
Het gaat niet om het grandioze recept (de noten van vandaag kwamen zelfs uit een pakje waar je alleen maar water bij moest voegen).
Het gaat om met je handen in het deeg.
Het gaat om stiekem wat van het deeg snoepen.
Het gaat om het rondjes draaien in je hand.
Het gaat om dat je dan nog één keer zachtjes met je wijsvinger op het balletje moet drukken.
Het gaat om dat je samen met je mama al die pepernoten op een bakblik legt.
Het gaat om dat je na een kwartier je eigen gemaakte pepernoot mag eten. Met een bekertje chocola erbij.
Het gaat om de magie van het Sinterklaasfeest.
Het gaat om jeugdherinneringen maken. Blije, onbezorgde, gelukkige jeugdherinneringen.
vrijdag 11 november 2011
Lekkere oortjes
Daar kan ik zo enorm van genieten. Joris die met zijn konijn knuffelt. En altijd die oortjes weet te vinden om aan te frunniken.
Als ik ‘s avonds nog even bij hem ga kijken voordat ik ga slapen, wordt hij soms half wakker als ik zijn dekentje rechttrek. En meteen zoekt zijn handje naar konijn. Als hij hem heeft, bij de oortjes, valt hij weer rustig in slaap.
dinsdag 13 september 2011
woensdag 31 augustus 2011
Manager!
En dan heb ik het over mezelf. Het managen van een gezin van 6 met halen, brengen van en naar clubjes op de onmogelijke tijden….you know! En dus was ik om:
Al klaar met een maaltijd van:
En:
En de vegetarische variant:
Want ook daar draait de manager haar hand niet voor om. Om tussen al dat time management in ook nog even in varianten te koken.
DUS.
maandag 15 augustus 2011
zondag 14 augustus 2011
vrijdag 8 juli 2011
BFF
Het begon op een zaterdagmiddag.
De sfeer was goed. Zeer goed.
Hoewel, niet voor iedereen.
Zo zit het leven ook niet in elkaar.
Voor sommigen is de sfeer goed. Voor anderen niet.
That’s life.
Maar op deze zaterdagmiddag werden vriendschappen gevormd en verdiept.
En de middag werd de avond.
En de avond werd de nacht.
BFF!
maandag 27 juni 2011
Pubermeisje
Wij wonen vlakbij een grote basisschool. En wij wonen tegenover een groot veld of een klein parkje, zo u wilt.
Op mooie dagen maakt een klas weleens gebruik van dat veld. Om georganiseerde activiteiten te doen, een gymles te geven of zoals nu met het mooie weer om met een paar groepen 7 of 8 even buiten te spelen.
En ineens stond ze daar. Een meisje met een roze shirtje aan, bruin haar in een staart, modieuze bril. Ze stond met haar rug naar het veld aan de rand daarvan. Met haar gezicht naar de straat, precies tegenover mijn raam. En ik zag haar staan en ik keek. Ze had verdriet. Ze wreef in haar oog. Ze zette haar bril af en wreef nog meer in haar oog.
Haar hele houding, het vervulde mij met een diep intens medelijden. Dat meisje van 11 of 12 jaar oud, op een zonnige dag, alleen aan het randje van het veld. De andere kinderen een stuk verder weg aan het spelen of in groepjes aan het kletsen.
Ik overwoog er heen te gaan. Gewoon, omdat je niet alleen hoort te zijn op zulke momenten in je leven. Maar ja, wat moet je dan zeggen? Wat zal ze denken? Waarschijnlijk voelt ze zich wel nog rotter dan daarvoor omdat ze dacht veilig te zijn met haar tranen aan de rand van het veld. Niet wetend dat haar tranen toch werden gezien.
Gelukkig kwam daar een plukje meisjes aan. Drie lieve vriendinnen. Ze gingen bij haar staan. Ze praatten, één huppelde nog na en wees naar de groep. En met zijn vieren liepen ze weer weg, terug naar hun klasgenoten.
Dat pubermeisje, haar tranen werden gezien. Door haar vriendinnen.
En de zon scheen.
vrijdag 24 juni 2011
Die Beer!
Die beer, dat is me maar een bofkont! Mocht hij, ik ga gemakshalve even uit van een ‘hij’, kan ook best een ‘zij’ zijn, maar Joris en ik praten meestal over ‘hij’. Mocht hij vorige week nog lekker in bad, vandaag mocht hij in het vliegtuig.
En mochten jullie je afvragen waarom Joris zijn blouse zo raar zit…Nog niet opgevallen? Kijk nog even goed op de foto’s. Enig idee?
O wacht, ik maak er een raadseltje van! Waarom zit Joris zijn blouse zo raar? Inzendingen bij het reactie formulier. De origineelste inzending wordt beloond met de eeuwige roem. Het goede antwoord wordt ook!
Ben benieuwd.
donderdag 16 juni 2011
Beer moet in Bad
Beer moet in bad volgens Joris. Eerst moest Konijn. Ik denk dat hij zich realiseerde met zijn 3 jarige brein dat dat dan betekende dat hij vanmiddag wellicht zijn schoonheids stoerehunkslaapje zonder Konijn zou moeten stellen. Dus werd Beer de gelukkige.
Beer zat eerst in een wat te heet bad. Beer vond dat geen probleem. Joris had een beetje moeite met hem vasthouden.
Joris had echter weer geen moeite met de hoeveelheid shampoo waarmee Beer gewassen moest worden.
En na het badderen natuurlijk met veel zorg afdrogen. .
En daarna heerlijk uitrusten op de bank……ja oké, bij de televisie. Maar hé, ze hebben dan ook hard gewerkt Joris en Beer