Het hoort erbij. Met de meiden deed ik het. Nu met Joris ook.
Samen pepernoten bakken.
Het gaat niet om het grandioze recept (de noten van vandaag kwamen zelfs uit een pakje waar je alleen maar water bij moest voegen).
Het gaat om met je handen in het deeg.
Het gaat om stiekem wat van het deeg snoepen.
Het gaat om het rondjes draaien in je hand.
Het gaat om dat je dan nog één keer zachtjes met je wijsvinger op het balletje moet drukken.
Het gaat om dat je samen met je mama al die pepernoten op een bakblik legt.
Het gaat om dat je na een kwartier je eigen gemaakte pepernoot mag eten. Met een bekertje chocola erbij.
Het gaat om de magie van het Sinterklaasfeest.
Het gaat om jeugdherinneringen maken. Blije, onbezorgde, gelukkige jeugdherinneringen.
4 opmerkingen:
Ah, wat zoet! Wat een prachtig mooi mannetje is het toch zeg! En die geconcentreerde blik als hij aan het rollen is.
Herinneringen maken. Voor hem, maar ook voor jezelf.
Ja daar gaat het idd om: blije onbezorgde jeugdherinnereingen maken... Veel plezier en eet smakelijk!
Wat heerlijk voor jullie. De betovering van Sinterklaas duurt maar een paar jaar en dan zijn deze herinneringen zo waardevol!
Heb het pak hier ook al klaarstaan, wij bakken ze van het weekend maar nu ik die van jou en joris zo zie denk ik dat wel al eerder gaan beginnen. Ik hou wel van jeugdherinneringen maken. SMAKELIJK.
X. Chantal
Een reactie posten