zondag 27 november 2011
maandag 21 november 2011
woensdag 16 november 2011
Jeugdherinneringen maken deel 2
Zo reis ik met de meiden ‘zo af en toe’ eens op een gewone doordeweekse dag van het diepe zuiden naar het hoge noorden. Een reis waarvoor we uit en thuis ruim 4 uur in de auto zitten. Vandaag nog wat langer, want Joris hebben we bij opa en oma gebracht om te logeren.
Dan hebben wij zo de gewoonte om een uitgebreide lunchstop te houden. Langs de A6 tussen Almere en Lelystad zit in beide richtingen een restaurant langs de weg wat bij lange na niet te vergelijken valt met de gemiddelde uitgebreide superstore van de S.hell, AC restaurant, v.d V.alk (kers in appelmoes) of ons geliefde M.C.
Hier zit een restaurant waarbij het hele halve interieur te koop is, inclusief nog een winkeltje met de schattigste knuffeltjes, mooie kookboeken, luisterboeken en luistercd’s en een gedeelte van de collectie van Willow Tree.
Enniewee, wij hebben dus de goede gewoonte om daar een langdurige stop te houden voor de lunch. Een fijn moment met beide meiden, of met één van hen als ik de reis slechts met één dochter onderneem. Pareltjes in ons moeder-dochter zijn.
dinsdag 15 november 2011
Jeugdherinneringen maken
Het hoort erbij. Met de meiden deed ik het. Nu met Joris ook.
Samen pepernoten bakken.
Het gaat niet om het grandioze recept (de noten van vandaag kwamen zelfs uit een pakje waar je alleen maar water bij moest voegen).
Het gaat om met je handen in het deeg.
Het gaat om stiekem wat van het deeg snoepen.
Het gaat om het rondjes draaien in je hand.
Het gaat om dat je dan nog één keer zachtjes met je wijsvinger op het balletje moet drukken.
Het gaat om dat je samen met je mama al die pepernoten op een bakblik legt.
Het gaat om dat je na een kwartier je eigen gemaakte pepernoot mag eten. Met een bekertje chocola erbij.
Het gaat om de magie van het Sinterklaasfeest.
Het gaat om jeugdherinneringen maken. Blije, onbezorgde, gelukkige jeugdherinneringen.
vrijdag 11 november 2011
Lekkere oortjes
Daar kan ik zo enorm van genieten. Joris die met zijn konijn knuffelt. En altijd die oortjes weet te vinden om aan te frunniken.
Als ik ‘s avonds nog even bij hem ga kijken voordat ik ga slapen, wordt hij soms half wakker als ik zijn dekentje rechttrek. En meteen zoekt zijn handje naar konijn. Als hij hem heeft, bij de oortjes, valt hij weer rustig in slaap.
dinsdag 13 september 2011
woensdag 31 augustus 2011
Manager!
En dan heb ik het over mezelf. Het managen van een gezin van 6 met halen, brengen van en naar clubjes op de onmogelijke tijden….you know! En dus was ik om:
Al klaar met een maaltijd van:
En:
En de vegetarische variant:
Want ook daar draait de manager haar hand niet voor om. Om tussen al dat time management in ook nog even in varianten te koken.
DUS.
Abonneren op:
Posts (Atom)